Toen ik in mijn puberteit het atelier zag van een plaatselijke kunstenaar, dacht ik: Dit wil ik ook, een eigen ruimte waar ik mijn creativiteit en fantasie alle ruimte kan geven en helemaal mezelf mag zijn. Na de middelbare school vertrok ik met mijn tekenmap naar Amsterdam om naar de kunstacademie te gaan.
Ik maakte diverse omzwervingen. Zo gaf ik vanaf mijn 23e jaar o.a. cursussen aan volwassenen en kinderen en werkte jarenlang als kunstvakdocent op middelbare scholen (met name het middelbare Vrijeschool onderwijs). Als kunstenaar schilderde ik portretten en landschappen en tekende verstilde mensfiguren in houtskool. Door mijn drukke baan in het onderwijs kwam dit in de verdrukking.
Tot vijf jaar geleden. Toen kwam ik in de leer bij beeldhouwer Tajddin Ozen in Nijmegen. Ik wilde ruimtelijk gaan vormgeven en de ambacht van het brons leren om mijn lessen interessanter te maken. Door veel te oefenen maakte ik mij de technieken steeds meer meester. Tajddin hielp mij bovendien om de liefde en vrijheid terug te vinden voor het vrije werken.
Tegenwoordig boetseer ik, werk ik met rubber en gietwas en gips en frees en polijst ik het brons. Werken in deze ambacht is heel fysiek. Het maakt me warm, verbindt me met mijn lichaam en geeft energie. Vormgeven is beweging. Het openstellen voor die beweging en luisteren naar wat er intuïtief wil gebeuren werkt voor mij super bevrijdend.
Mijn bronzen beelden gaan bovenal over het menselijk lichaam, zoals de anatomie, de bewegingen van de botten, spieren en de huid. Het gaat ook over het menszijn, over de binnenwereld en de buitenwereld en de relatie daartussen. Ik zie die relatie als een levende energie die zowel krachtig als gevoelig kan zijn. Deze energie heeft een plek die ik zichtbaar maak. De poort van de verbinding.
wil je meer van mij zien, kijk dan eens op mijn Instagram account: rinskevzandvoort
Rinske van Zandvoort 